❤ دختر پاریس ❤ Fille de Paris ❤
Au nom de Dieu بـــﮧ نـــظــرات خــصــوصــے رســـیــدگـــے نـــمــیــکــنـــم آمـــوزش زبــــــان فـــرانـــســـﮧ در آدرس زیــــر نام پاریس برگرفته از نام گروهـے افراد قوم گل(گُل، گال و گالیا منطقهاے در غرب اروپا است که امروزه فرانسـﮧ، بلژیک، غرب سوییس و بخشهایـےاز هلند و آلمان در آن قرار دارند) به نام پاریزےها است. در دوره استیلاے روم نام این شهر بـﮧ «لوتشیا» تغییر کرد، اما در زمان یولیانوس پادشاه روم نام شهر دوباره بـﮧ پاریس تغییر یافت. پاریس داراے القاب متعدد زیادی است، اما مهمترین نام آن «شهر نور» (La Ville lumiere) است. این نام هم بـﮧ مرکزیت این شهر در زمینـﮧ علم و تحصیلات و هم بـﮧ پر نور بودن این شهر در شب ها بر مے گردد. دانـلـود آهــنگ « Aranjuez mon amour » توسط «Richard Anthony» تــــرجـــمـــه و مــتـــن آهـــنـــگ در ادامـــه ی مــطــلــب . روی لـــــــیــــنـــک زیـــر کــــلــــیــــک کـــنـــیــــد . اطــلاعــات مــربــوط بــه تــحــصـیـل در مـقـطـع لـیـسـانـس : بــر حـســب ســطــح تـحـصـیـلاتـتــان و نــیــز رشـتـه ای کـه مـایـل بــه ادامــه در آن هــسـتـیـد اقـدامـات لازم بــرای اخــذ پــذیــرش مـتـفـاوت مـی بـاشــد! پــذیــرش در ســطــح لــیــســانــس بــرای اخــذ پــذیــرش در ســال اول و دوم لــیــســانــس در دانـشـگـاه هــای دولــتــی فــرانــســه شــمــا مــی بـایـد اجـبـاراً درخـواسـتـتـان را از طـریـق واسـطـه ای ( در ایـران از طـریـق سـفـارت فـرانـسـه) پـیـگـیـری نـمـایـیـد. مــرحــلــه اول شـمـا مـی بـایـسـت بـه بـخـش فـرهـنـگـی سـفـارت فـرانـسـه پـوشـه درخـواسـت پـذیـرش پـیـش ثـبـت نـام در سـال اول و دوم لـیـسـانـس در یـک دانـشـگـاه فـرانـسـوی را ارایـه دهـیـد. هـمـچـنـیـن مـی تـوانـیـد ایـن پـوشـه را از سـایـت هـای زیـر پــریـنــت بـگـیـریـد: www.ambafrance-iran-culture.com سرود مارسییز (La Marseillaise) نام سرود ملی کشور فرانسه است. این نام از نام شهر مارسی در فرانسه گرفته شده است. نام این سرود را در فارسی «مارسیز» و «مارسهیز» نیز نوشتهاند. روژه دو دلیل (Rouget de Lisle) افسر ارتش فرانسه و یکی از انقلابیون آن کشور در سده ۱۹ سرود تاریخی و مهیج مارسییز را سروده که پس از آن سرود رسمی انقلاب فرانسه و سپس سرود ملی کشور فرانسه شد. خواننده : Edith piaf برای دانلود سرود ملی فرانسه روی لینک زیر کلیک کنید http://up.toca.ir/images/vmj45aygsqipikv14pd.mp3 در شمال غربی فرانسه جریان دارد و از میان شهر پاریس میگذرد. این رود یکی از جاذبههای گردشگری پاریس محسوب میشود. رود سن با ۷۷۶ کیلومتر طول، از بورگاندی سرچشمه میگیرد و به کانال مانش می ریزد. کنارههای رود سن در پاریس در سال ۱۹۹۱ وارد فهرست میراث جهانی یونسکو شد. پل میلائو این پل بلندترین پل دنیاست که توسط طراح بریتانیایی (نورمن فاستر) طراحی شده است.این پل طی 26 ماه ساخته شده و در دسامبر سال 2004 میلادی افتتاح گردید.این پل بطول 6/2 کیلومتر درارتفاع 375 متری روی دره (تارن) در جنوب فرانسه احداث شده است.این پل فولادی – بتنی روی 7 پایه که بلندترین آنها 375 متر درازا دارد، قرار گرفته است. در ساخت این پل 36000 تن فولاد و 206000 مترمکعب بتن بکار رفته است.این پل بطور میانگین روزانه 28000 وسیله نقلیه را در شرایط مختلف آب و هوایی سال از خود عبور می دهد. این پل اولین پروژه بزرگ عمرانی کشور فرانسه در قرن 21 میباشد ، اتصال دهنده شمال اروپا به جنوب فرانسه و اسپانیا می باشد. ارتفاع پل به حدی است که طراح آن نورمن فاستر می گوید : ((رانندگی روی این پل مانند آن است که انسان در اتومبیل پرنده نشسته باشد.)) کلیسای سکره کر یک از مهمترین عمارات مذهبی پاریس است. این ساختمان بر بالای تپهای به نام مونتمارتر بنا شده و بنا بر گزارش سازمان ملی جهانگردی، مقام دوم اماکن توریستی فرانسه را در سال ۲۰۰۶ به خود اختصاص داده است و بدین ترتیب درست پس از کلیسای نوتردام پاریس قرار دارد. تپه مونتمارتر همواره مکانی برای عبادت بوده است. قبل از رومیان، روحانیون گلها در آنجا عبادت میکردند. پس از فتح سرزمین گلها توسط رومیان فاتحین بر روی این تپه، پرستشگاه هایی، برای خدایانشان مارس و مرکور ساختند. پس از آنها، مسیحیان، به رهبری لوئی چهارم و همسرش قدیمیترین کلیسای پاریس را در جای آن بر پا کردند. سرانجام ساختمان کنونی در قرن ۱۹ ایجاد گردید. ساختن چنین کلیسایی یک خواسته ملی بود و مجلس ملی فرانسه در۲۳ ژوئیه ۱۸۷۳ به ساختن آن رای داد، تا گناهان کمون پاریس بخشیده شود و همینطور برای کشته شدگان در جنگ علیه پروس یادگاری باشد. نمای داخلی کلیسا باسيليکا يا کليسای دير سن دنی (Saint-Denis) در شهر سن دنی، واقع در نزديکی شهر پاريس بين سالهای 1140 تا 1144 ميلادی احداث شد. پيشينه اين بنا که نخستين کليسای جامع عظيم پاريس است به نمازخانه ای کوچـک در قبـرسـتان سـن دنـی در قـرن پنجـم ميـلادی بـاز می گردد. صحـن نمـايي سه بخشی، شامل قوسـهای صحـن (arcade)، طـاقـهای سـه دهـانه (triforium) و رديـف پنجره زير طاقی سقف (clerostory) دارد. کليسای دير سن دنـی نقــطه آغـازی بـود بـــرای ايجــاد جــايگاه خواننــدگان نـورانـی و درخشـان کـه در ديگــر آثــار گـوتيک نيـــز بــه چشم مـی خـورد. همچنين در اين بنا از طاق و تويـــزه های متقـــاطع و پشـــت بنـــدهـای معـلق اسـتفاده گرديـده است؛ هرچند که يکی از نخسـتين نمودهای پشـت بند معلـق در کليسـای دير کلونی (Cluny – حدود 1130 م.) و کليسای جامع سنس موجود می باشد. ديگر نکات برجسته در اين بنا که الگوي ماندگار کليساهای جامع فرانسه دوران گوتيک شد، جايگزينی پنجره ها به جای ديوارهای ضخيم بود. از اين به بعد، معماران برای به حداقل رسـاندن تعداد ديوارها با يکديگر به رقابت پرداختـند و می کوشيدند ارتباط ظريفتری بين تکيه گاهها برقرار سازند و ضخامتشان را تا آنجا که امکان دارد، کاهش دهند. نمای خارجی کلیسا نمای داخلی کلیسا رستورانای محلی مرکز ملاقاتها و زندگی اجتماعیه اما بیشتر مردم ترجیح میدن شبا رو تو خونه خودشون سر کنن و همیشه چشم به راه تعطیلات آخر هفته ان. تو دید و بازدید خیلی رسمی اند و اغلب بدون اطلاع قبلی خونه هم نمیرن. 15 تا 20 دقیقه دیر رفتن معمولیه اما بیشتر از اون بی احترامی به حساب میاد و واسه صاحب خونه اغلب یه بطری مشروب یا یه هدیه کوچیک میبرن. دست دادن موقع دیدن و خداحافظی معموله. اگه دست دادن بیش از حد محکم باشه یا خیلی تکون بدید، بی ادبی به حساب میاد. دوستا و آشناهای فرانسوی چه مرد چه زن همدیگه رو بوس میکنن. در حقیقت اونا فقط هر دو طرف گونه ها شونوبه هم میچسبونن و تو هوا بوس میکنن که ممکنه تا چهار بار هم ادامه پیدا کنه. دوستان نزدیک همدیگه رو با اسم کوچیک صدا میزنن اما تو مواقع دیگه استفاده از عناوین شغلی مهم و مرسومه. و قبل از این عناوین هم اغلب آقای (Monsieur)، خانم (Madame) و یا دوشیزه (Mademoiselle) گفته میشه. روز بخیر (Bonjour)، چطوری؟ (Comment allez-vous?) یا به حالت رسمی (Ça va?) از جمله های رایج این مواقعه که با اسم یا عنوان شغلی طرف ترکیب میشه و قبل از هر صحبت یا سوالی گفته میشه. موقع خداحافظی میگن تا دیدار بعد (Au revoir) یا خودمونی تر بزودی میبینمت (À bientôt). کاخ گارنیه یا اپرا گارنیه (به فرانسوی: Opéra Garnier) محل برگزاری اپراهای شهر پاریس از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۸۹ میلادی با ۱۶۰۰ صندلی بودهاست. این کاخ در ۱۸۶۲ توسط شارل گارنیه شروع به ساخت و در سال ۱۸۷۵ افتتاح شدهاست. نام این ساختمان از ۱۸۷۵ تا ۱۹۷۸ تئاتر اپرا و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ به نام تئاتر اپرا ملی پاریس نامگذاری شده بود. این بنا بخشی از بازسازی و بزرگ شهر پاریس در دوران امپراتوری دوم فرانسه و توسط ناپلئون سوم فرانسه بوده بارون هاوسمن بر آن نظارت داشتهاست. در سال ۱۸۵۸، ۱۲۰۰۰ متر مربع زمین برای ساخت تئاتر، اپرا و رقصهای باله در نظرگرفته شد. پروژه ساخت بنا در سال ۱۸۶۱ توسط شارل گارنیه به عهده گرفته شد و در سال ۱۸۶۲ ساخت آن با الهام از سبک معماری یونانی و رومی آغاز شد. سالن اپرا گارنیه نمای خارجی اپرا گارنیه نمای داخلی اپرا گارنیه کافه فلور در بلوار سن ژرمن واقع در محله پاریس ششم در کشور فرانسه قرار دارد. این کافه در سال ۱۸۸۷ در اوایل سومین جمهوری فرانسه باز شد و نامش را از مجسمهای که در آن سوی بلوار قرار داشت به عاریت گرفت. این کافه محل رفت و آمد روشنفکران بسیاری از جمله ژان پل سارتر و سیمون دو بوار بود. انجمن آزادیخواهی «آزادی عزیز» (liberte cherie)دائما کنفرانس هایی را با شرکت سایر آزادیخواهان در این کافه برگزار میکند. کافه فلور هر سال در ماه سپتامبر، پذیرای هیئت داوری جایزه ادبی فلور میباشد که جایزهای را به نویسنده جوان برگزیده اهدا مینماید. گالری لافایت (به فرانسوی: Galeries Lafayette) نام یک فروشگاه معروف و با شکوه فرانسوی است که دارای آوازهای جهانی است. گالری لافایت در بلوار هاوسمن در منطقه ۹ پاریس واقع شده است. گالری لافایت در سال ۱۸۹۶ میلادی، برای اولینبار افتتاح شد. خط ۷ و خط ۹ متروی پاریس از ایستگاه چوسیدونتان - لافایت میگذرد. این ایستگاه، نزدیکترین ایستگاه مترو به فروشگاه لافایت است. اکول نرمال سوپریور (به فرانسوی:École Normale Supérieure) دانشگاهی واقع در محله لاتین پاریس است. پژوهشگران و استادان دانشگاه و مقامات عالی دولتی و مدیران صنایع و موسسات خصوصی میپردازد. ورود به این مدرسهٔ عالی فقط برای کسانی که ملیت فرانسوی دارند ممکن است و بسیاری از نخبگان فرانسه از این مدرسه فارغالتحصیل شدهاند. گاه از این دانشگاه با نام ENS-Paris یا ENS-Ulm (بنام خیابانی که در آن واقع شده) نام برده میشود. دانشگاه اکول نرمال سوپریور دانشگاه ملی معدن پاریس دانشکده ملی معدن پاریس دانشسرای عالی است که در سال ۱۷۸۳ به دستور پادشاه فرانسه لویی شانزدهم در پاریس تاسیس شد. مکان اصلی این دانشکده در محله لاتین است اما در مناطق حاشیه پاریس و در دیگر شهرهای فرانسه نیز دارای شعباتی است.این دانشکده عضو دانشگاه پاریس تک است. برخلاف اندازه کوچک این دانشگاه (این دانشگاه سالانه ۱۲۰ دانشجو جذب میکند) نقش آن در صنعت فرانسه در طول تاریخ بسزا است. تاکنون ۲ نفر از دانشآموختگان این دانشگاه موفق به کسب جایزه نوبل شدهاند: موریس الی:برنده جایزه نوبل اقتصاد جورج شارپک:برنده جایزه نوبل فیزیک دانشگاه سوربُن دانشگاه سوربُن (به فرانسوی: La sorbonne) قدیمیترین دانشگاه پاریس است. این دانشگاه نام خود را از دانشمند قرن ۱٣ رابرت دسوربن موسس کالج سوربن گرفته است. همه دانشکدههای این دانشگاه قبلا به صورت یک مجموعه در مرکز پاریس بوده اما امروز این دانشگاه به چند دانشگاه مختلف تقسیم شدهاست. بخش مهمی از آموزش عالی فرانسه در زمینههای ادبیات،زبان شناسی، علوم اجتماعی و فلسفه در دانشگاههای سوربن قدیم و سوربن جدید است. بسیاری از دانشگاههای پاریس در حال حاضر «سوربن» نامیده میشوند و خود را شعبهای از سوربن مینامند. من جمله: پاریس I (پانتئون سوربن) پاریس III (سوربن جدید) پاریس IV (پاریس سوربن) پاریس V (پاریس دکارت) این چهار دانشگاه دولتی در بنای تاریخی سوربن قرار دارند. میدان کنکورد از میدانهای مشهور شهر پاریس است وی در انتهای شرقی خیابان شانز الیزه قرار گرفته است. در گذشته این میدان به نام لویی پانزدهم نامیده میشد. در طول انقلاب اول فرانسه و در دوره معروف به ترور دستگاه مشهور گیوتین در این میدان نصب شده بود. سر بسیاری از رجال آن دوره فرانسه نظیر لویی شانزدهم و ماری آنتوانت در این میدان به زیر گیوتین رفت. در این میدان و در حاشیه خیابان رویال ساختمان وزارت دریاداری فرانسه، هتل کریلیون و سفارت ایالات متحده قرار دارد. در سوی دیگر میدان باغ تویلری که به موزه لوور منتهی میشود قرار گرفته است. یکی از اضلاع میدان کنکورد به میدان دیگری به نام وندوم متصل است در این میدان نیز هتلهای مجلل ریتز و وندوم و تعداد بسیار زیادی جواهر فروشی مجلل و معروف قرار دارد.علاوه بر این در این دو میدان سالنهای مد بسیاری از معروفترین طراحان لباس دنیا و شرکتهای مشهور مُد قرار دارند.در مرکز این میدان ستون تاریخی ابلیسک قرار دارد. این ستون از سوی والی مصر، محمد علی پاشا به فرانسه هدیه شده است. قدمت این ستون به دوره رامسس دوم میرسد و قدیمی ترین اثر موجود در فضای شهری پاریس است.
طاق پیروزی (به فرانسوی: Arc de Triomphe) بنایی است در پاریس واقع در میدان شارل دوگل و در انتهای غربی خیابان شانز الیزه. این بنا به افتخار جنگجویانی ساخته شده که در طول تاریخ و به ویژه در دوران حکومت ناپلئون جان خود را در راه فرانسه فدا کردهاند. در دیوارهای داخلی و بر فراز این تاق نصرت نام فرماندهان نیروهای فرانسوی در این جنگها نقش بسته است. در زیر این بنا نیز مقبره یکی از سربازان گمنام جنگ جهانی اول واقع شده است. در پایین و در ضلع شرقی این بنا (به سمت شانزه لیزه) آتشی به یاد سرباز گمنام همواره شعله ور است که هر بعدازظهر طی مراسمی خاص با گاز طبیعی آتش آن را تجدید می کنند. این بنا به عنوان مرکز محور تاریخی پاریس در نظر گرفته میشود. تاق پیروزی در سال ۱۸۰۶ توسط ژان شارگرین طراحی شد. در طراحی این بنا اشکال زنان و مردان جوان و برهنه فرانسوی به نمایش در آمد که با دست خالی در برابر سربازان آلمانی که سراپا زرهپوش بودند در حال مبارزه هستند. ارتفاع بنا ۴۹٫۵ متر، عرض آن ۴۵ متر و عمق این بنا ۲۲ متر است. این تاق نصرت بزرگترین تاق نصرت موجود در جهان است. طراحی این بنا از تاق نصرت تیتوس متعلق به دوره روم باستان الهام گرفته شده است. مقبره ی سرباز گمنام در دروازه ی پیروزی طاق پیروزی طاق پیروزی ( بهار ۹۱ ) شانزِه لیزه(به فرانسوی: Champs-Elysées) خیابانی مشهور واقع در شهر پاریس، پایتخت فرانسه است. خیابان شانزلیزه با زیبایی فراوان، کافههای معروف و فروشگاههای لوکس یکی از معروفترین خیابانهای جهان است. معنی نام آن «دشت الیزه» است و کاخ الیزه نیز در نزدیکی این خیابان قرار گرفته است. الیزه در اساطیر یونان به معنی خجستهاست. فرانسویها شانزلیزه را «la plus belle avenue du monde» یعنی «زیباترین خیابان جهان» نیز مینامند. شانزلیزه تا سال ۱۶۱۶ دشتی بود که در آن بازارهایی قرار داشت. در آن تاریخ ملکه ماری مدیچی تصمیم گرفت محور باغهای باغ تویلری را با خیابانی درختکاریشده گسترش دهد. خـیـابـان شـانـزه لـیـزه از بـالای طـاق نـصـرت خـیــابـان شـانـزه لـیـزه دزیـــره و نـــاپـــلـــئـــون دزیره در سال 1794 با ناپلئون بناپارت نامزد شد اما دو سال بعد ناپلئون نامزدی خود را با او به هم زد و در هشتم مارس 1796 با ژوزفین دوبوهارنه ازدواج کرد. هنگامی که دزیره از این موضوع اطلاع یافت به ناپلئون نوشت که : «تو زندگی مرا به سوی بدبختی سوق دادی و من هنوز ناتوان از فراموش کردن توام.» اما دزیره چندی بعد با ژنرال ژان باتیست برنادوت ازدواج کرد. ژنرال برنادوت فردی بود مدیر با تجربه و کار آزموده. او جنگ های پیروزمندانه و افتخار آمیزی انجام داد و به خاطر خوشنامی خود از طرف مجلس ملی سوئد به ولایتعهدی آن کشور برگزیده شد و سپس در سال 1810 رسما پادشاه آن کشور گردید. دزیره در سال 1829 تاج گذاری کرد و ملکه کشور سوئد شد. او شوهرش را در سال 1844 از دست داد و بیوه شد و پسرش اسکار جانشین پدر شد. دزیره بعد از فوت شوهرش چند باز سعی کرد از مقام خود استعفا دهد تا به نزد خانواده خود که سالها بود در ایالت لوئیزیانای آمریکا می زیستند برود اما ملت سوئد اجازه این کار را به او ندادند. سرانجام او یک سال پس از مرگ تنها فرزندش اسکار که بعد از پدرش به عنوان اسکار اول برتخت نشسته بود در سال 1860 در سن83 سالگی بعد از بازدید از اپرا در قصر استکهلم زندگی را بدرود گفت و پیکرش را در کنار مزار همسرش در کلیسای لوتران به خاک سپردند. ناپلئون بناپارت همیشه دوست داشت در دو میدان پیروز باشد یکی در میدان جنگ و دیگری در میدان عشق.او سخت ترین حصارها و آهنین ترین قلعه ها را فتح می کرد و سنگین ترین دلها را با یک نگاه و دو لبخند نرم میساخت.صفحات تاریخ میدان نبرد های اورا متعدد شمرده و داستان سرایان نیز واقع در مهرورزی او را بی شمار نگاشته اند.ناپلئون همانگونه که در عرصه جنگ به یکی یا ده یا صد فتح قانع نبوده است،برگشودن یک یا چند حصار دل نیز قناعت نمی ورزیده است.اما یکی از معروفترین این معشوقه ها ( ماری ) از اهل لهستان است که همیشه شهره آفاق و موضوع زیبایی بر داستان نویسان شده است. دزیره ناپلئون بناپارت
دولت فرانسه در سال ۱۸۸۹ میلادی به مناسبت برپایی نمایشگاه بین المللی پاریس از یک مهندس معروف فرانسوی به نام (الکساندر گوستاو ایفل) خواست تا به عنوان نوعی سمبل برجی از آهن و فولاد طراحی کند و بسازد. به این ترتیب این برج ساخته شد و به افتخار این مهندس فرانسوی (ایفل) نام گرفت. ارتفاع برج ایفل به اضافه فرستنده تلویزیونی آن ۳۲۲متر است.این برج تا مدتها بلندترین بنای جهان بود. برج ایفل دارای چندین طبقه است. در طبقه اول آن رستورانی ساخته شده است. منظره ای که که از طبقه آخر برج دیده میشود بسیاردیدنی است.از این برج به عنوان ایستگاه رادیویی و تلویزیونی و نیز برای تحقیقات هواشناسی استفاده می شود. ساخت برج ایفل دو سال و دو ماه و دو روز به طول انجامید و در ۳۱ مارس ۱۸۸۹ میلادی به پایان رسید. این برج با تیرهای فولادی ساخته شده است و حدود ۷۰۰۰ تن وزن دارد. ایفل ۱۷۹۲ پله دارد. از بالای این برج می توان تا فاصله ۷۵ کیلومتری را مشاهده کرد. هرساله جهانگردان بسیاری از برج ایفل بازدید و منظره شهر پاریس را از بالای آن تماشا میکنند. برج ایفل یک شاهکار معماری به شمار می رود. نام 72 تن از دانشمندان و مهندسین فرانسوی که در راه اندازی و ساخت این پروژه همکاری داشته اند، بر روی برج حک شده است. روی این حکاکی در اوایل قرن بیستم با رنگ پوشانده شد. در سال 1986 مجددا شرکتی به نام (d'Exploitation de la Tour Eiffel Société) به بازسازی این حکاکی پرداخت. شرکت مذکور طی قراردادی با مقامات شهر پاریس مسئولیت اداره و نگهداری ایفل را عهده دار شده است. ایفل دو رستوران به نام های Altitude 95 در طبقه اول (95 متر بالاتر از سطح دریا) و Jules Verne که یک رستوران فرانسوی بسیار گران قیمت مجهز به آسانسور خصوصی است قرار دارد. ایفل از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۳۰ به عنوان بلندترین بنای جهان شناخته می شد اما پس از ساخت آسمانخراش کرایسلر در نیویورک رکورد خود را از دست داد. نمایی از شهر پاریس و برج ایفل برج ایفل برج ایفل (بهار ۹۱ ) برج ایفل بقیه عکس ها در ادامه ی مطلب دیزنی لند پاریس Disney land paris دیزنیلند پاریس مجموعهای تفریحی است، واقع در شهركی جدید در حومه شهر پاریس این مجموعه در 32 كیلومتری مركز شهر پاریس واقع شده است. این مجموعه که در کنار دیزنی لند توکیو دومین دیزنیلند خارج از آمریكا ست در سال 1992 افتتاح شد. این پارك از جمله پاركهای موضوعی به شمار میرود و دردو قسمت دیزنیلند و استودیوی دیزنی ساخته شده است در قسمت استودیودی دیزنی فیلمهای انیمیشن با استانداردهای كمپانی دیزنی تولید میشود و در قسمت دیزنیلند، دنیای بازی بچهها، مجموعهای از فعالیتهای مختلف، بازی، سرگرمی، فروشگاههای متعدد برای فروش اجناس با مارك و اشكال شخصیتهای دیزنی وجود دارد. بازیها همه نشأت گرفته از فضاهای خیالی و كارتونی هستند كه به شدت كودك را تحت تاثیر خود قرار میدهند. ساخت این مجموعه در پاریس تا به امروز با مسائل و چالشهای بزرگی روبه روست: عده كثیری از روشنفكران فرانسوی در زمان ساخت آن مخالفت شدید خود را اعلام كردند و آن را به گونهای تهاجم فرهنگی آمریكا خواندند! آنها معتقد بودند كه با ساخت چنین مجموعهای فرهنگ مصرفی و امپریالیسم آمریكایی در فرانسه ترویج میشود! به ویژه چون مخاطب اصلی پارك كودكان هستند، بیشتر و عمیقتر تحت تاثیر این فرهنگ قرار میگیرند! حتی قواعد و مقررات سختی كه كمپانی دیزنی برای كاركنان پارك وضع كرده بود (چه در مورد لباس، نوع آرایش،...) اعتراضات زیادی را از سوی مردم فرانسه برانگیخت. چرا كه این مقررات را برخلاف آزادیهای فردی در فرانسه میدیدند. با اضافه شدن كلمه پاریس به دنبال دیزنی لند معنای آن و شكل و نوع طراحی آن میتواند بسیار متفاوت با چیزی باشد كه هماكنون وجود دارد. دیزنی لند پاریس قاعدتاً باید با دیزنیلند توكیو متفاوت باشد اما چنین تفاوتی دیده نمیشود. ساخت این پارك در آمریكا بسیار موفقیت آمیز بود. با تغییر رویكرد در روند طراحی و اجرای دیزنی لند در هر جای دنیا و با در نظر گرفتن بستر طرح و فاكتورهای فرهنگی و بومی میتوان نمونههای موفقتری از این نوع پارك را اجرا كرد. دیزنی لند پاریس دیزنی لند پاریس پارک دیزنی لند پاریس پاریس در کشور فرانسه واقع شده است. بیش از ۳۵هزار اثر هنری در هشت بخش مختلف موزه لوور نگهداری میشود. موزه لوور پربازدیدترین موزه جهان است. موزه لوور از سال ۱۷۹۳ میلادی، تا امروزه به عنوان «موزه عمومی» فعال بوده است. تمرکز موزهٔ لوور روی هنر، تاریخ بشر و فرهنگ است و آثار بسیاری در این زمینهها در این موزه جای گرفتهاند که از آن جمله میتوان به لوح حمورابی، تابلوی بانوی صخرهها و تابلوی مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی اشاره کرد. ساختمان این موزه قبل از انقلاب کبیر فرانسه یکی از کاخهای سلطنتی بود، که در آن آثار باارزش هنری نگهداری میشد(به عنوان موزه سلطنتی) پس از انقلاب کبیر، در سال ۱۷۸۹ موزه و آثار موجود به مردم فرانسه اهدا شد و در سال ۱۷۹۳ تبدیل به موزه ملی فرانسه شد. در مجموعههای مختلف این موزه آثاری از دوران پیش از تاریخ تا کنون نگهداری میشود، میتوان گفت معروفترین آثار هنری و تاریخی جهان را در این موزه نگهداری میکنند.این محل قبل از تبدیل به موزه یکی از کاخهای سلطنتی فرانسه بود. در پشت این کاخ باغ زیبایی به نام باغ تویلری وجود دارد و رو به روی باغ نیز میدان کنکورد قرار گرفته است.این مکان نزدیک خیابان معروف شانزه لیزه است. این بخش برای اولین بار در ده تالار و در سال ۱۹۹۳ ایجاد شد و در سال ۲۰۰۲ ژاک شیراک (رئیس جمهور وقت فرانسه) پس از بازدید از موزه لوور، تصمیم به ایجاد بخشی مجزا جهت نمایش هنر اسلامی گرفت.به دنبال این تصمیم وی فرانسیس ریشار (رئیس بخش کتب فارسی در کتابخانه ملی فرانسه)را به مسئولیت ایجاد بخش هنر اسلامی در موزه برگزید. برای ساخت این بنا در یکی از حیاطهای متروک موزه، یک مسابقه بینالمللی معماری برگزار میشود، به گفته ریشار این مجموعه در سال ۲۰۰۹ افتتاح خواهد شد، گفته شده آثار ایرانی در این مجموعه جایگاه مهمی خواهد داشت و بیش از نیمی از آثار را به خود اختصاص میدهد یکی از اهداف مهم این مجموعه پیدا کردن روشی است که بتواند این موضوع را برای مردم به سادگی روشن کند که هنر اسلامی، هنر دین اسلام نیست. از مجسمه های موزه لوور از مجسمه های موزه لوور از نقاشی های موزه لوور نمای خارجی موزه لوور کلیسای نوتردام Cathédrale Notre Dame کلیسای جامع نوتردام پاریس (به فرانسوی: Cathédrale Notre Dame de Paris) کلیسای معروفی در شهر پاریس است. این کلیسا در جزیره سیته در میانه رود سن و در مرکز پاریس واقع شده است. هر سال ۱۳ میلیون نفر از آن بازدید میکنند. در محلی که هم اکنون این کلیسا قرار دارد تا قبل از قرن چهارم میلادی معبدی غیر مسیحی وجود داشته است. در قرن چهارم کلیسایی بزرگ جای آن معبد راگرفت. این ساختمان تا قرن دوازدهم بر جای بود ولی در آن زمان جمعیت پاریس بطور ناگهانی بالا رفت و تصمیم گرفته شد تا کلیسا را بزرگ گردانند. بدین ترتیب ساختمان قبلی را خراب کرده و در سال ۱۱۶۳ میلادی ساختمان جدید شروع شد که ساختن آن تقریباً دو قرن طول کشید و در ۱۳۴۵میلادی به پایان رسید. این کلیسا تا مدتی طولانی بزرگترین کلیسای اروپا بود ولی هم اکنون نه تنها در اروپا بلکه در فرانسه کلیساهای بزر گتر از آن وجود دارند. اهمیت آن در این است که زیباترین اثر در معماری گوتیک میباشد. برای تزیین داخل و خارج آن صدها مجسمه کوچک و بزرگ از سنگ یا چوب تراشیده اند. در بالای درب اصلی و در ارتفاع بیست متری، بیست و هشت مجسمه سنگی سه و نیم متری نصب شدهاند که پادشاهانی را نشان میدهند که قبل از ظهور عیسی (یسوع) بر اسرائیل حکومت راندهاند. برجهای کلیسا هر کدام ۶۹ متر بلندی داشته و برای رسیدن به بالای آن باید ۳۸۰ پله را بالا رفت ( آسانسور هم هست). بلندی فلش (مناره) این کلیسا ۹۶ متر میباشد. و بلندترین نقطه زیر سقف آن ۴۳ متر از سطح زمین ارتفاع دارد. طول و عرض ساختمان به ترتیب ، ۱۳۰ متر و ۴۸ متر میباشند. سقف آن بر روی ۷۵ ستون بنا شده و ساختمان ۱۱۳ پنجره دارد. به مرور زمان ناقوسهای متعددی در برجهای این کلیسا نصب شدهاند. بزر گترین آنها که امانوئل نام دارد در سال ۱۶۸۵ میلادی ساخته شده که ۱۳ تن وزن دارد و تنها زبانه آن تقریبا ۵۰۰ کیلو میباشد. این ناقوس فقط در موارد استثنائی و فقط چند بار در سال نواخته میشود (مثلاً ۱۱ نوامبر که سالروز پایان جنگ جهانی اول است) ناقوسهایی که سه بار در روز به صدا در میآیند وزنشان بین ۷۶۷ کیلو تا ۱۹۱۵ کیلو میباشد. دو دستگاه ارگ هم در کلیسا موجود است که بزرگترین آنها ۷۳۷۴ لوله دارد. از مجسمه های کلیسای نوتردامنمای داخلی کلیسای نوتردام نمای خارجی کلیسای نوتردام کاخ ورسای Château de Versailles کاخ ورسای مجموعه کاخهایی در شهر ورسای در نزدیکی پاریس است که به عنوان بزرگترین کاخهای سلطنتی جهان شناخته میشود. این کاخ سابقاً در دهکدهای به همین نام در نزدیکی پاریس قرار داشت اما امروزه این دهکده و کاخ جزء حومه پاریس محسوب میشوند. از سال ۱۶۸۲ تا سال ۱۷۸۹ که به اجبار انقلابیون خانواده سلطنتی به پاریس منتقل شدند، این کاخ محل زندگی و دربار حکومتی شاهان فرانسه بود. معاهده ورسای که به جنگ جهانی اول پایان داد در این کاخ عقد شدهاست. این کاخ به عنوان یکی از میراث جهانی توسط یونسکو انتخاب شدهاست. بر اساس مدارک تاریخی آثار وجود کاخ در دهکده ورسای به حدود سال ۱۰۳۸ میلادی بر میگردد. اما این کاخ جایگاه رسمی و سلطنتی نداشتهاست. بعدها از دهکده ورسای به عنوان شکارگاه استفاده میشد. به همین منظور لویی سیزدهم دستور ساخت بنایی را در این شکارگاه در سال ۱۶۲۴ داد. این شکارگاه به وسیله «فیلیبرت لروی» طراحی و به وسیله سنگ و آجر سرخ ساخته شد.لویی لووا به منظور اقامت شاه و ملکه آپارتمانی را طراحی کرد که «شتو نف» (در فرانسه به معنی کاخ نو) نامیده میشد. علاوه بر این دو آپارتمان قسمت های خصوصی و خوابگاههای دیگری هم در این کاخ برای شاه و ملکه فراهم شد. وی برای طراحی این بخش از اصول معماری ایتالیایی رایج در قرن ۱۶ و ۱۷ استفاده کرد. او نقشهای کشید که از از هفت تالار تشکیل شدهبود. این ۷ سالن از منظومه خورشیدی و ایزدهای رومی الهام گرفته شده بودند. همه تالارها دور تا دور سالن مرکزی به نام تالار آپولون که خوابگاه لویی چهاردهم بود قرار داشتند. به این نوع طراحی، طراحی «خورشیدمرکزی» میگویند. این سالنها به نامهای زیر نامیده میشدند: با توجه به عظمت، شکوه و وسعت کاخ ورسای هزینه نگهداری این کاخ بسیار بالا بود به طوری که طی یک برآورد گفته میشود که حدود ۲۵٪ درآمد ملی فرانسه در آن زمان صرف فراهم کردن هزینه زندگی شاه در این کاخ میشد. در طی تحقیقات امروزی هزینه ساخت ساختمانهای این کاخ بالغ بر ۲ میلیارد دلار و قیمت طلا و نقره به کار رفته در این کاخ بر اساس قیمت طلا و نقره در سال ۲۰۰۶ به حدود ۶۰۰ میلیارد دلار میرسد. به همین خاطر تعدادی از تاریخ نگاران زندگی در ورسای را زندگی طلایی نامیدهاند. خوابگاه ملکه خوابگاه ملکه
محوطه ی کاخ ورسای نمای داخلی کاخ ورسای اختصاصات کاخ نمای خارجی کاخ ورسای نمای خارجی کاخ ورسای قبرستان پرلاشز Cimetière du Père-Lachaise پس از انقلاب کبیر فرانسه، گورستانها بر طبق قانون جدید کمون پاریس به خارج از شه ر منتقل شدند. به همین دلیل باغ بزرگی که استراحتگاه «پدر لاشز»، کشیش مورد اعتماد لویی چهاردهم بود، توسط شهرداری در سال 1803 خریداری و در اختیار «آلکساندر تئودور برونیار»، معمار معروف آن زمان قرار گرفت و در سال 1804 گشوده شد. پرلاشز به هیچکدام از گورستانهای دنیا شبیه نیست. این گورستان در شرق پاریس به سبک باغهای انگلیسی ساخته شد، ولی به مرور زمان و با مدرن شدن پاریس تغییر کرده است. در این باغ که 44 هکتار مساحت دارد، حدود 5 هزار درخت وجود دارد و بزرگترین پارک پایتخت فرانسه نیز به شمار میآید. از میان چهرههای فرانسوی میتوان به گی یوم آپولینر، انوره دوبالزاک، آلفونس دوده، مارسل پروست، کولت؛ نویسنده داستانهای کوتاه، آنری ورنوی، کارگردان و ادیت پیاف و ایوو مونتان، خوانندگان مردمی دهه 60 اشاره کرد. همچنین از چهرههای مشهور غیر فرانسوی نیز میتوان به اسکار وایلد، نویسنده ایرلندی، فردریک شوپن، مویسقیدان لهستانی، صادق هدایت نویسنده ایرانی، جیم موریسون، خواننده آمریکایی اشاره کرد.صادق هدایت در پاریس دیده از جهان فرو بست و مقبره وی در میان بزرگترین شخصیتهای فرهنگی و سیاسی فرانسه و دنیا در قطعه 85 این قبرستان قرار دارد.پرلاشز نمادی از گوناگونی انسانها و در عین حال برابری آنهاست. کاتولیک، پروتستان، ارتودوکس، یهودی، مسلمان، بودایی و معتقدان به سایر ادیان و اندیشهها در کنار یکدیگر دفن شدهاند.همچنین در این گورستان برای کسانی که براساس آئین یا وصیتشان باید سوزانده شوند، محلی برای سوزاندن اجساد وجود دارد.دیوار معروف Communard که سمبل آزادی خواهی و آرمان طلبی مردم فرانسه است، نیز در این گورستان قرار دارد. همان دیواری که در 28 ماه مه سال 1871 تعداد 147 نفر از رهبران احزاب مختلف پاریس پس از شکست، در پای آن به گلوله بسته شدند. مقبره موزارت مقبره صادق هدایت
کاخ الیزه Château de Elizea کاخ الیزه مقر رسمی ریاست جمهوری، محل اقامت رئیس جمهور و محل تشکیل جلسات هیت وزیران کشور فرانسه است. این کاخ در محله سنت اونوره پاریس واقع است. این کاخ بین سالهای ۱۷۱۸ تا ۱۷۲۲ توسط آرماند-کلود مویه آرشیتکت فرانسوی به سبک کلاسیک برای اقامت کنت دِورو ساخته شد. پس از مرگ کنت در سال ۱۷۵۳ این کاخ به منظور اقامت مارکز دو پمپیدور یکی از معشوقههای لویی پانزدهم از سوی وی خریداری شد. پس از این دوران این کاخ برای اقامت پرنسس باتیلد دورلئان دختر پرنس کنده مورد استفاده قرار گرفت. اما بعدها و پس از انقلاب و در دوران ناپلئون به عنوان کاخ ریاست جمهوری مورد استفاده قرار گرفت. از آن تاریخ نیز در دورههای مختلف بارها محل کاخ ریاست جمهوری فرانسه تغییر پیدا کرد اما سرانجام این کاخ در دوره والری ژیسکار دیستن دوباره به عنوان کاخ ریاست جمهوری انتخاب شد و تاکنون نیز این موقعیت را داراست. مقر اقامت بسیاری از سفرای کشورهای خارجی در نزدیکی این کاخ قرار دارد. این کاخ دارای باغی بزرگ است که همه ساله جشن معروف به روز باستیل در آن برگزار میشود. هماکنون نیکولا سارکوزی به عنوان رئیس جمهور فرانسه دراین کاخ اقامت دارد. نمای داخلی کاخ الیزه محوطه ی کاخ الیزه نمای خارجی کاخ الیزه نمای داخلی کاخ الیزه کاخ الیزه موزه اورسی Musée d'Orsay موزه اورسی از معروفترین موزههای پاریس و یکی از موزههای مهم نقاشی و مجسمه سازی جهان است. بنای این موزه در ساحل چپ رود سن و محل قبلی ایستگاه قطار پاریس است. این موزه محل نگهداری آثار هنری فرانسه بین سالهای ۱۸۴۸ تا ۱۹۱۴ است. آثار موجود در این موزه شامل نقاشی، مجسمه، عکس و مبلمان است.مهمترین علت معروفیت این موزه به خاطر مجموعههای سبک امپرسیونیسم از جمله آثار کلود مونه و رنوار است. بسیاری از این آثار تا قبل از افتتاح این موزه در سال ۱۹۸۶ در موزه ژو دو پوم، موزه لوور و موزه ملی هنر مدرن نگهداری میشد.در سال ۲۰۰۷ جمعاً ۳،۱۶۶،۵۰۹ نفر از این موزه دیدن کردهاند. در مجموع تاکنون ۵۷،۶۹۷،۵۰۱ نفر از این موزه بازدید کردهاند. ساختمان این موزه در ابتدا برای ایستگاه قطار استفاده میشد. این بنا در سال ۱۹۰۰ به مناسبت فستیوال جهانی افتتاح شد. معماران این بنا عبارتند از: لوسین ماین، امیل بنارد و ویکتور لالو. این بنا تا سال ۱۹۳۹ به عنوان ایستگاه قطار جنوب غرب فرانسه مورد استفاده قرار میگرفت. در سال ۱۹۳۹ به علت مناسب نبودن این بنا برای قطارهای نسل جدید به محل نگهداری قطار و سرویس تغییر کاربری داد. در سالهای جنگ جهانی دوم نیز از قسمتی از این بنا به عنوان مرکز پست استفاده میشد. استفاده از این بنا به عنوان محل نگهداری و سرویس قطار تا سال ۱۹۷۳ ادامه داشت. دولت فرانسه در سال ۱۹۷۷ تصمیم به تبدیل این بنا به موزه گرفت. بدین منظور شرکت طراحی ACT پیمانکار این کار شد. این شرکت وظیفه داشت۲۰،۰۰۰ متر فضا را در ۴ طبقه به ساختمان اصلی اضافه نماید. در نهایت این بنا در تاریخ اول دسامبر ۱۹۸۶ توسط فرانسیس میتراند رئیس جمهور فرانسه افتتاح شد.مساحت امروزی موزه در حدود ۴۵،۰۰۰ متر مربع میباشد. نمای خارجی موزه اورسی نمای داخلی موزه اورسی نمای داخلی موزه اورسی
ادامـ ـه حرفـ ـامونــ
این دانشگاه که در اصل برای تربیت معلم تأسیس شده اکنون به آموزش
چون در فرانسه دانشگاههای دیگری نیز با نام اکول نرمال سوپریور وجود دارد
در فرانسه چهار مدرسهٔ عالی اکول نرمال وجود دارد.
ادامـ ـه حرفـ ـامونــ
ادامـ ـه حرفـ ـامونــ
ادامـ ـه حرفـ ـامونــ
Richard Anthony - Aranjuez Mon Amour
| طراح : | صـ♥ـدفــ |
پـيوندهاے روزانـه
دلتنگی های یه دختر
